Wladca.mocny.com || Władca Pierścieni- Dwie Wieże

Dwie Wieże - II część trylogii "Władca Pierścieni"

Część druga - zatytułowa Dwie Wieże - obejmuje księgę trzecią i czwartą
Ksiega trzecia opowiada o skrusze i smierci Boromira, którego ciało przyjaciele złożyli w łodzi i oddali w opiekę rzece; o schwytaniu Meriadoka i Peregrina, których okrutni orkowie pędzili przez stepy Rohanu w stronę Isengardu, podczas gdy przyjaciele - Aragorn, Legolas i Gimli starali sie odnaleźć i ocalić porwanych hobbitów.
W tym momencie pojawili się Jeźdzcy Rohanu. Oddział konny pod wodzą Eomera otoczył orków i rozbił ich w puch na pograniczu z puszczy Fangorn; hobbici uciekli do lasu i tam spotkali enta Drzewca, tajemniczego władcę Fangornu. U jego boku byli swiadkami wzburzenia leśnego ludu i marsz entów na Isengard.
Tymczasem Aragorn z dwoma towarzyszami spotkał Eomera powracajacego po bitwie. Eomer użyczył im koni, aby mogli predzej dotrzeć do lasu. Próżno szukali zaginionych hobbitów, lecz niespodzianie zjawił sie Gandalf, ktory wyrwał sie z krainy śmierci i był teraz Białym Jeźdzcem, chociaz ukrytym jeszcze pod szarym płaszczem. Razem udali się na dwór króla Rohanu, Theodena. Gandalf uzdrowił sędziwego króla i wyzwolił go od złego doradcy, Gadziego Języka, który okazał się tajnym sprzymierzeńcem Sarumana. Z królem i jego wojskiem Aragorn, Legolas i Gimli ruszyli na wojnę przeciw potędze Isengardu i wzieli udział w rozpaczliwej, lecz ostatecznie zwycieskiej bitwie o Rogaty Gród. Potem Gandalf powiódł ich do Isengardu, gdzie zastali warownie w gruzach, zburzoną przez entów, a Sarumana i Gadziego Jezyka oblżrzonych, w niezdobytej wieży Orthank.
U stóp wieży, Saruman nie skruszony stawił opór, Gandalf wykluczył go więc z Białej Rady Czarodziejów i zlamał jego różdzkę, po czym zostawil go pod strażą entów. Gadzi Jezyk cisnał z okna wieży kamień, chcąc ugodzić Gandalfa, lecz jak sie okazało, jednym z trzech palantirow - kryształów jasnowidzenia - przywiezionych ongi przez ludzi z Numenoru. Pozniej tej samej nocy Peregrin ulegając czarodziejskiej sile kryształu wykradł go, a kiedy sie w niego wpatrywał, mimo woli nawiazał laczność z Sauronem. Księga trzecia kończy się w chwili przelotu nad stepami Rohanu, Nazgula, skrzydlatego Upiora Pierścienia zwiastujacego bliską już grozę wojny. Gandalf oddaje palantir Aragornowi, a Peregrina bierze na swoje siodło jadąc do Minas Tirith.
Ksiega czwarta zawiera historie Froda i Sama, zaplątanych wsrod nagich skał Emyn Muil. Dwaj hobbici przedostali się wreszcie przez góry, lecz dogonił ich Smeagol-Gollum. Frodo obłaskawił Golluma i niemal zwyciezył jego zlosliwosc, tak że stwór stał się przewodnikiem wedrowców przez Martwe Bagna i spustoszony kraj w drodze do Morannonu, Czarnych Wrót Mordoru na północy.
Nie sposob jednak przez tę bramę przejść, Frodo więc za radą - tajemnej scieżki, znanej rzekomo przewodnikowi, a pnącej się na przełęcz w Górach Cienia, stanowiących zachodni mur Mordoru. W drodze natknęli się na zwiadowców armii Gondoru, którymi dowodził Faramir, brat Boromira. Faramir odgadł cel wyprawy, lecz oparł się pokusie, której uległ Boromir, i pomogł hobbitom, zmierzajacym ku przełeczy Cirith Ungol, czyli Przełęczy Pająka, ostrzegł jednak Froda, że na tej scieżce, o której Gollum nie powiedział wszystkiego, co sam wie, grozi im smiertelne niebezpieczeństwo. Kiedy hobbici doszli do Rozstaja Dróg, przed wstapieniem na scieżkę do złowrogiego grodu Minas Morgul, ogarneły ich wielkie ciemności płyńące z Mordoru, które zaległy całą okolice. Pod osłoną ciemności Sauron wyslał z warowni swoje pierwsze pułki, z Królem Upiorów na czele. Wojna o Pierścien już się zaczelą.
Gollum poprowadził Froda i Sama na tajemną scieżkę omijajacą Minas Morgul. Noca podeszli wreszcie pod Cirith Ungol. Gollum znów dostał sie we wladzę złych sił i probował zaprzedac hobbitow potwornej strażniczce przełęczy, Szelobie. Zdradzieckie zamiary udaremnił bohaterski Sam, odpierajac napaść Golluma i raniac Szelobę.
Czwarta ksiega konczy sie w chwili, gdy Sam musi dokonać trudnego wyboru, Frodo, zatruty jadem Szeloby, lecz wygladający jak martwy.

Trzeba więc albo pogrzebać sprawę Pierścienia, albo Sam, porzucając swego pana, musi kontynuować jego misję. Sam decyduje się przejąć Pierćcień i bez nadziei, samotnie ponieść go dalej. W ostatnim jednak momencie, gdy Sam już schodzi z przełęczy do Mordoru, spod wieży wieńczącej Cirith Ungol nadciaga patrol orków. Niewidzialny dzieki czarom Pierścienia Sam podsłuchuje rozmowe żoldakow i dowiaduje sie że Frodo, wbrew jego przypuszczeniom, żyje jest tylko uśpiony trucizną. Sam nie może dogonić orków, unoszacych ciało Froda przez tunel do podziemnego wejścia fortecy. Pada zemdlony przed zatrzasniętą żelazną bramą.